Drugi tom prozy Krystiana Lupy jest utworem niezwykłym, przekazującym skomplikowane doznawanie świata. Kryją się w nim tajemnice, budzi zdumienie, i niedowierzanie. Lupa najczęściej wybiera to, czego w pełni pojąć i wyrazić się nie da.
„Prześledzenie i zrozumienie drogi reżysera – od wyboru dramatu i tematu do realizacji – może być ważną lekturą dla studentów reżyserii. Ale i dla tych wszystkich, którzy ciągle jeszcze wierzą w istnienie sztuki reżyserii jako procesu rozpoznawania świata, człowieka i stawiania pytań”. Jak Lupa
Niezwykła proza cenionego reżysera teatralnego, zarazem narracyjna i refleksyjna. Dziennik intymny z lat 1990 - 2000 ujęty w formę opowieści o mikrokosmosie dzieciństwa, tej dobie człowieczeństwa dzikiej i okrutnej, o pierwszy i późnym - dojrzałym, starczym - doświadczaniu cielesności i płci, a też
